چرا ماده بیشتری در قبال ضد ماده به وجود آمده میباشد؟ پاسخ بهاین سؤال، کیفیت بهوجود وارد شدن عالم مارا توضیح میدهد. مبتنی بر ضوابط فیزیک، فرض بر این میباشد که در لحظهی مهبانگ بایستی مقدار برابری ماده و ضد ماده به وجود آمده باشد، البته در حالتی که اینگونه بود دنیا تا به امروز می بایست از در میان معلم خصوصی فیزیک در مشهد می رفت.
الکترونها در عکس العمل با پوزیترون، نورترونها با ضد نوترون و به همین ترتیب بقیه ذرات در عکس العمل با ضد خویش بایستی از در بین میرفتند و در غایت صرفا چیزی که باقی میماند دریایی از فوتونها در جهانی سوای ماده میباشد. به دلایلی مقدار بیشتری از ماده نسبت به ضد ماده به وجود آمده میباشد که درنتیجه منجر تشکیل عالم ما شدهاست، البته هنوز توضیح مناسبی برای این واقعیت نیست.
۵- عاقبت پایانی دنیا چه خواهد بود؟
end-of-the-universe
آخر و عاقبت دنیا شدیداً به دلیل ناشناختهی Ω متعلق میباشد. Ω واحد سنجش چگالی ماده در قبال انرژی متفرق گردیده در سراسر عالم را علامت می دهد و سه وضعیت قادر است داشته باشد، کمتر از یک، بیشتر از یک و موازی با یک.
در صورتیکه Ω گران قدرخیس از یک باشد یعنی محیط-مجال بسته میباشد مانند سطح یک کرهی فوقالعاده والا که از هر طرف بهمکان نخستین می رسد. در حالتیکه عالم را بسته متصور شویم و انرژی بدوننور را در لحاظ نگیریم، عاقبت عالم ما اینسیرتکامل رقم خواهد خورد که انبساط عالم هنگامی متوقف گردیده و بعد از آن انقباض جهانی آغاز خواهد شد و این انقباض عاقبت تک تک دنیا را در نقطهای عده و فشرده خواهد کرد. این لهشدگی تبارک برخلاف انفجار بزرگی میباشد که عالم از آن زاییده گردیده است. البته درحالتی که همچنان دنیا را بسته تصور کنیم و انرژی بدون نور نیز وجود داشته باشد، عالم کروی ما تا ابد توسعه و گسترش خواهد یافت.
البته در صورتی Ω را کمتر از یک در حیث بگیریم پس محیط-مجال گشوده خواهد بود، سطح یک زین را فکر کنید! دراینصورت آخر و عاقبت پایانی عالم آغاز انجماد تعالی و آن گاه ازهمگسستگی تبارک خواهد بود. درین عقیده، در وقتی سرعت انبساط عالم بهحدی خواهد رسید که ستارهها و کهکشانها از هم گسسته گردیده و در فضای میانکهکشانی پخش خواهند شد، درنتیجهی آن مجموع ذرات هستی صرفا و بسیار سرد رها خواهند شد. ولی این نقطه پايان آخری جهان وجود ندارد، بعد از این مرحله رویش بسیار قادر انبساط، دنیا را به جایی خواهد رساند که حتی تاثیر نیروهای در بین اتمی نیز خنثی گردیده و ذرات بنیادی از باطن متلاشی خواهند شد و در فضای بیکران متفرق می شوند.
وضعیت سوم این میباشد که Ω موازی با یک باشد. در اینحالت، عالم ما فارغ از خمیدگی و صاف خواهد بود و در آحاد جهات بهشکل نامحدود توسعه خواهد یافت. در صورتی انرژی بدون نور وجود نداشته باشد این عالم مسطح برای مدام با یک نرخ عجله منفی توسعه و گسترش خواهد یافت تازمانی کهاین عجله به صفر رسد و عالم در حالتی استوار باقی بماند، ولی درصورتیکه انرژی بدوننور وجود داشته باشد، آخر و عاقبت آخری دنیا توسعه مستمر و در غایت انجماد بلندمرتبه و بعد از هم گسستگی گرانقدر خواهد بود.
۶- چهگونه اندازهگیری منجر فروپاشی تابع موج می گردد؟
measurement
در قلمرو تعجب آور و غریب الکترونها، فوتونها و دیگر ذرات بنیادی؛ قانون ها فیزیک کوانتوم رفتارها را مشخص و معلوم مینمایند. درین اندازه، ذرات خیر مانند توپهای خرد بلکه مثل امواجی که در فضایی تبارک رها گردیده باشند، اخلاق مینمایند. هر ذره با یک تابع موج یا این که توزیع احتمال توضیح داده میشود. این توزیع احتمال به ما میگوید که جای ، سرعت و دیگر خاصیت هر متغیر چه مقادیری میتواند داشته باشد، ولی دقیقاً نمیتوانیم مقدارها را از آن به دست بیاوریم. تابع موج، دامنهای از فرض ها را به ما می دهد تا وقتیکه بتوانیم با تست و بهشکل تجربی، واحد سنجش و جای ظریف هر ذره را به دست بیاوریم. البته برای خریداری نمودن مقدار ظریف مانعی وجود دارااست. هنگام اندازهگیری خاصیت ذرات عوض شده و نمیتوانیم فیضای را به دست بیاوریم. البته چهطور و چرا اندازهگیری یک ذره سبب فروپاشی تابع موج آن می گردد؟ این اختلال که بهاسم خطای اندازهگیری شناخته میشود، بازدارنده بزرگی در قبال آشنایی ما از عالم میباشد. شعور اینکه حقیقت چیست و آیا ابداً واقعیتی وجود داراست همگی در گرو پاسخ بهاین سؤال میباشد.
چرا ماده بیشتری در قبال ضد ماده به وجود آمده میباشد؟ پاسخ بهاین سؤال، کیفیت بهوجود وارد شدن عالم مارا توضیح میدهد. مبتنی بر ضوابط فیزیک، فرض بر این میباشد که در لحظهی مهبانگ بایستی مقدار برابری ماده و ضد ماده به وجود آمده باشد، البته در حالتی که اینگونه بود دنیا تا به امروز می بایست از در میان معلم خصوصی فیزیک در مشهد می رفت.
الکترونها در عکس العمل با پوزیترون، نورترونها با ضد نوترون و به همین ترتیب بقیه ذرات در عکس العمل با ضد خویش بایستی از در بین میرفتند و در غایت صرفا چیزی که باقی میماند دریایی از فوتونها در جهانی سوای ماده میباشد. به دلایلی مقدار بیشتری از ماده نسبت به ضد ماده به وجود آمده میباشد که درنتیجه منجر تشکیل عالم ما شدهاست، البته هنوز توضیح مناسبی برای این واقعیت نیست.
۵- عاقبت پایانی دنیا چه خواهد بود؟
end-of-the-universe
آخر و عاقبت دنیا شدیداً به دلیل ناشناختهی Ω متعلق میباشد. Ω واحد سنجش چگالی ماده در قبال انرژی متفرق گردیده در سراسر عالم را علامت می دهد و سه وضعیت قادر است داشته باشد، کمتر از یک، بیشتر از یک و موازی با یک.
در صورتیکه Ω گران قدرخیس از یک باشد یعنی محیط-مجال بسته میباشد مانند سطح یک کرهی فوقالعاده والا که از هر طرف بهمکان نخستین می رسد. در حالتیکه عالم را بسته متصور شویم و انرژی بدوننور را در لحاظ نگیریم، عاقبت عالم ما اینسیرتکامل رقم خواهد خورد که انبساط عالم هنگامی متوقف گردیده و بعد از آن انقباض جهانی آغاز خواهد شد و این انقباض عاقبت تک تک دنیا را در نقطهای عده و فشرده خواهد کرد. این لهشدگی تبارک برخلاف انفجار بزرگی میباشد که عالم از آن زاییده گردیده است. البته درحالتی که همچنان دنیا را بسته تصور کنیم و انرژی بدون نور نیز وجود داشته باشد، عالم کروی ما تا ابد توسعه و گسترش خواهد یافت.
البته در صورتی Ω را کمتر از یک در حیث بگیریم پس محیط-مجال گشوده خواهد بود، سطح یک زین را فکر کنید! دراینصورت آخر و عاقبت پایانی عالم آغاز انجماد تعالی و آن گاه ازهمگسستگی تبارک خواهد بود. درین عقیده، در وقتی سرعت انبساط عالم بهحدی خواهد رسید که ستارهها و کهکشانها از هم گسسته گردیده و در فضای میانکهکشانی پخش خواهند شد، درنتیجهی آن مجموع ذرات هستی صرفا و بسیار سرد رها خواهند شد. ولی این نقطه پايان آخری جهان وجود ندارد، بعد از این مرحله رویش بسیار قادر انبساط، دنیا را به جایی خواهد رساند که حتی تاثیر نیروهای در بین اتمی نیز خنثی گردیده و ذرات بنیادی از باطن متلاشی خواهند شد و در فضای بیکران متفرق می شوند.
وضعیت سوم این میباشد که Ω موازی با یک باشد. در اینحالت، عالم ما فارغ از خمیدگی و صاف خواهد بود و در آحاد جهات بهشکل نامحدود توسعه خواهد یافت. در صورتی انرژی بدون نور وجود نداشته باشد این عالم مسطح برای مدام با یک نرخ عجله منفی توسعه و گسترش خواهد یافت تازمانی کهاین عجله به صفر رسد و عالم در حالتی استوار باقی بماند، ولی درصورتیکه انرژی بدوننور وجود داشته باشد، آخر و عاقبت آخری دنیا توسعه مستمر و در غایت انجماد بلندمرتبه و بعد از هم گسستگی گرانقدر خواهد بود.
۶- چهگونه اندازهگیری منجر فروپاشی تابع موج می گردد؟
measurement
در قلمرو تعجب آور و غریب الکترونها، فوتونها و دیگر ذرات بنیادی؛ قانون ها فیزیک کوانتوم رفتارها را مشخص و معلوم مینمایند. درین اندازه، ذرات خیر مانند توپهای خرد بلکه مثل امواجی که در فضایی تبارک رها گردیده باشند، اخلاق مینمایند. هر ذره با یک تابع موج یا این که توزیع احتمال توضیح داده میشود. این توزیع احتمال به ما میگوید که جای ، سرعت و دیگر خاصیت هر متغیر چه مقادیری میتواند داشته باشد، ولی دقیقاً نمیتوانیم مقدارها را از آن به دست بیاوریم. تابع موج، دامنهای از فرض ها را به ما می دهد تا وقتیکه بتوانیم با تست و بهشکل تجربی، واحد سنجش و جای ظریف هر ذره را به دست بیاوریم. البته برای خریداری نمودن مقدار ظریف مانعی وجود دارااست. هنگام اندازهگیری خاصیت ذرات عوض شده و نمیتوانیم فیضای را به دست بیاوریم. البته چهطور و چرا اندازهگیری یک ذره سبب فروپاشی تابع موج آن می گردد؟ این اختلال که بهاسم خطای اندازهگیری شناخته میشود، بازدارنده بزرگی در قبال آشنایی ما از عالم میباشد. شعور اینکه حقیقت چیست و آیا ابداً واقعیتی وجود داراست همگی در گرو پاسخ بهاین سؤال میباشد.
کیهانی مهیا مینماید.